الفصل العاشر من محاورات كونفوشيوس

Kǒngxiāngdǎngxúnxúnnéngyánzhězàizōngmiàocháotíng便pián便piányánwéijǐněr
cháoxiàyánkǎnkǎnshàngyányànyànjūnjiāocuò
jūnzhào使shǐbìnjuésuǒzuǒyòushǒuqiánhòuzhānjìnbīn退tuìmìngyuē:“bīn。”
gōngméngōngróngzhōngménxíngguòwèijuéyánzhěshèshēngtánggōngbǐngzhěchūjiàngděngchěngyánjiēwèijiāocuò
zhíguīgōngshèngshàngxiàshòuzhànsuōsuōyǒuxúnxiǎngyǒuróng
jūngànzōushìhóngwéixièdāngshǔchībiǎoérchūzhīgāoqiúqiúhuángqiúxièqiúchángduǎnyòumèiyǒuqǐnchángshēnyǒubànzhīhòusāngsuǒpèifēiwéichángshāzhīgāoqiúxuánguāndiàoyuècháoércháo
zhāiyǒumíngzhāibiànshíqiānzuò
shíyànjīngkuàiyànshíněiérněiérròubàishíèshíshīrènshíshíshízhèngshíjiàngshíròusuīduō使shǐshèngshíwéijiǔliàngluànjiǔshìshíchèjiāngshíduōshígōng宿ròuròuchūsānchūsānshízhīshíqǐnyánsuīshūshícàigēngguāzhāi
zhèngzuò
xiāngrényǐnjiǔzhàngzhěchūchūxiāngrénnuócháoérzuòjiē
wènrénbāngzàibàiérsòngzhīKangzikuìyàobàiérshòuzhīyuē:“Qiūwèigǎncháng。”
jiùfén退tuìcháoyuē:“shāngrén?”wèn
jūnshízhèngxiānchángzhījūnxīngshúérjiànzhījūnshēngzhīshíjūnjūnxiānfànjūnshìzhīdōngshǒujiācháotuōshēnjūnmìngzhàojiàxíng
tàimiàoměishìwèn
péngyǒusuǒguīyuē:“bìn。”péngyǒuzhīkuìsuīchēfēiròubài
qǐnshīróngjiàncuīzhěsuīxiábiànjiànmiǎnzhězhěsuīxièmàoxiōngzhěshìzhīshìbǎnzhěyǒushèngzhuànbiànérzuòxùnléifēnglièbiàn
shēngchēzhèngzhísuíchēzhōngnèiyánqīnzhǐ
xiángérhòuyuē:“shānliángzhìshízāishízāi!”gòngzhīsānxiùérzuò

X.1. كونفوشيوس في القرية التي كان يعيش فيها، كان بسيطاً جداً، وكان يبدو أنه لا يعرف كيف يتكلم. في معبد الأسلاف وقاعة الأمير، كان يتكلم بوضوح، لكن بعناية واحترام.

X.2. في قصر الأمير، كان يتكلم مع المتدنين بجرأة دون تحفظ، مع المتفوقين كان يتكلم بوداعة وصريحاً. في حضور الأمير، كان يظهر خجلاً ووقاراً.

X.3. عندما كان يتولى مهمة استقبال الضيوف من قبل الأمير، كان يبدو وجهه متغيراً، ومشيته متثاقلة. عند استقبال الضيوف، كان يمد يديه، ويحركهما يميناً وشمالاً، ويترك ثوبه مستوياً من الأمام والخلف. عند إدخال الضيوف، كان يمشي بسرعة، ويحرك ذراعيه قليلاً كما لو كانت أجنحة طائر. بعد departure الضيف، كان لا يفوت أن يخبر الأمير، ويقول: "الضيف لا ينظر إلى الوراء anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore anymore