Κεφάλαιο 33 του Λάο Τσε

Αυτός που έχει αρκετή ευφυΐα για να γνωρίζει τους ανθρώπους και να τους διακρίνει μεταξύ τους, μπορεί να καλείται προσεκτικός, αλλά αυτό δεν είναι τόσο δύσκολο όσο να γνωρίζει τον εαυτό του. Μόνο αυτός που μπορεί να γνωρίζει τη φύση του, αξίζει να θεωρείται ο πιο φωτισμένος άνθρωπος στον κόσμο.

Αυτός που έχει αρκετή θάρρος για να νικήσει τους ανθρώπους και να τους υποτάξει, μπορεί να καλείται ισχυρός, αλλά αυτό δεν είναι τόσο δύσκολο όσο να νικήσει τον εαυτό του. Μόνο αυτός που μπορεί να νικήσει τις παθήσεις του, αξίζει να καλείται ο πιο δυνατός στον κόσμο.

C: Αυτός που γνωρίζει τους ανθρώπους είναι προσεκτικός. Βλέπει τα εξωτερικά πράγματα. Η γνώση του περιορίζεται στο να γνωρίζει τις καλές ή κακές ιδιότητες των ανθρώπων, τη διαφορά των ταλέντων τους. Αυτός που γνωρίζει τον εαυτό του είναι φωτισμένος. Έχει εσωτερική όραση. Μόνο αυτός που μπορεί να γνωρίζει τον εαυτό του, μπορεί να συγκεντρώσει την ακοή του για να ακούσει αυτό που δεν έχει ήχο (το Tao) και την όρασή του για να δει αυτό που δεν έχει σώμα (το Tao).

Αυτός που δεν γνωρίζει να ικανοποιείται, έχει απέραντες επιθυμίες. Αν και είχε άφθονες πλούτες, θα ήταν πάντα σε ανάγκη. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορεί να καλείται πλούσιος. Μόνο αυτός που ικανοποιείται, που μένει ήσυχος και χωρίς επιθυμίες, και που είναι πλούσιος με το λίγο που έχει, αξίζει αυτό το όνομα.

强行 qiáng xíng: « Αυτός που δεν μπορεί να ενεργεί με ενέργεια (για να φτάσει στο Tao), συχνά αποτυγχάνει. Η βούλησή του δεν αξίζει να αναφέρεται. Αλλά ο σοφός που ενεργεί με ενέργεια, προχωρά συνεχώς (στο Tao). Όσο πιο μακριά φαίνεται το Tao, τόσο πιο δυναμική γίνεται η βούλησή του να το ψάξει. Μπορεί να πει ότι έχει ισχυρή βούληση ».

Αυτή η εξήγηση θα φαινόταν αντίθετη με το σύστημα του Lao-tseu, αν δεν θυμόμασταν ότι κατακρίνει τη χρήση της δύναμης και της ενέργειας μόνο όταν εφαρμόζονται στη διεύρυνση των κοσμικών πραγμάτων.

Κάθε πλάσμα έχει το ιδιαίτερο του πνεύμα. Αυτός που απομακρύνεται από αυτό, πεθαίνει γρήγορα. Αυτός που το διατηρεί, διαρκεί πολύ. Αν είναι έτσι με τα πλάσματα, πολύ περισσότερο με την καρδιά. Να μην απομακρύνεται από την καθαρότητα, αυτό που ο Lao-tseu ονομάζει 不失其所 bù shī qí suǒ, δηλαδή, «να μην χάνεις τη φύση σου».

Αυτή η δύσκολη παράγραφος έχει μπερδέψει πολύ τους σχολιαστές. Ο C νομίζει ότι η λέξη 死 sǐ «θάνατος» αναφέρεται στον θάνατο του σώματος, και 不亡 bù wáng «να μην χάνεται» στην αθανασία του πνεύματος (της ψυχής). Βάσει του παρακάτω αποσπάσματος από το έργο με τίτλο 丹经 Dān Jīng: «Η καρδιά πεθαίνει, αλλά το πνεύμα (η ψυχή) ζει πάντα. Η αισθητική ψυχή σβήνει, αλλά η πνευματική ψυχή διατηρεί το φως της».

Nong-sse: Οι εκφράσεις 不化 bù huà «να μην μεταμορφώνεται» του φιλοσόφου Lie-tseu, 不死 bù sǐ «να μην πεθαίνει» του φιλοσόφου Tchouang-tseu, 不灭 bù miè «να μην σβήνει» των Βουδδιστών, έχουν απολύτως την ίδια σημασία. Το ανθρώπινο σώμα είναι σαν το κέλυφος μιας τσιγκούνας ή το δέρμα ενός φιδιού. Εκεί κάνουμε μια προσωρινή διαμονή. Όταν το κέλυφος της τσιγκούνας στεγνώνει, η τσιγκούνα δεν έχει πεθάνει ακόμα. Όταν το δέρμα του φιδιού διαλύεται, το φίδι δεν έχει πεθάνει ακόμα.

Η ζωή των ζώων εξαφανίζεται, αλλά η ψυχή διαρκεί πάντα.

Sou-tsen-yeou: Παρ' όλες τις μεγάλες μεταβολές που ονομάζουμε ζωή και θάνατο, η φύση του (του σοφού) διατηρεί την καθαρότητά της και δεν χάνεται. Έτσι, οι τέλειοι άνθρωποι της αρχαιότητας μπορούσαν να ξεφύγουν από τις αλλαγές της ζωής και του θανάτου.

Li-si-tchaï: Ο σοφός βλέπει τη ζωή και τον θάνατο σαν πρωί και βράδυ. Υπάρχει και δεν κρατάει τη ζωή. Πεθαίνει και δεν χάνεται. Αυτό είναι αυτό που ονομάζεται μακροζωία.