Κεφάλαιο 45 του Λάο Τσε

大dà成chéng若ruò缺quē，其qí用yòng不bù弊bì。
大dà盈yíng若ruò冲chōng，其qí用yòng不bù穷qióng。
大dà直zhí若ruò屈qū，大dà巧qiǎo若ruò拙zhuō，大dà辩biàn若ruò讷nè。
躁zào胜shèng寒hán，静jìng胜shèng热rè，清qīng静jìng以yǐ为wéi天tiān下xià正zhèng。
 

Η τέλεια κατάσταση καταστρέφεται γρήγορα, η πλήρης κατάσταση εξαντλείται γρήγορα, γιατί ο άνθρωπος καυχιέται για την τέλειά του και την πλήρη κατάστασή του, αλλά δεν ξέρει να τις διατηρήσει με το 道 Dào. Για να διατηρήσει συνεχώς την τέλειά του, πρέπει να φαίνεται ατελής· για να διατηρήσει συνεχώς την πλήρη κατάστασή του (την πλήρη αρετή ή τα πλούτη του), πρέπει να φαίνεται άδειος.

Ο ηγεμόνας που κατέχει την τέλεια κατάσταση του 道 Dào και της Αρετής εξαλείφει τη δόξα του και κρύβει τους επαίνους που λαμβάνει. Ο ηγεμόνας που κατέχει την πλήρη κατάσταση του 道 Dào και της Αρετής φαίνεται άδειος, δηλαδή είναι γεμάτος τιμές και δεν τολμά να καυχιέται, είναι πλούσιος και δεν τολμά να ζει με πολυτέλεια και απερισκεψία.

Αυτό το κείμενο αναφέρεται στην κρίση του Αγίου. Εδώ είναι η λέξη προς λέξη μετάφραση στα λατινικά: (vir) magnopere virtus (est) veluti curvus.

Έχει πολλά ταλέντα, αλλά δεν τολμά να τα δείξει.

李斯 Lǐ Sī: Η κίνηση μπορεί να νικήσει τον παγετό (παραγωγή θερμότητας), αλλά δεν μπορεί να νικήσει τη ζέστη (δηλαδή να παράγει ψύχος)· η ηρεμία μπορεί να νικήσει τη ζέστη (παραγωγή ψύχους), αλλά δεν μπορεί να νικήσει τον παγετό (το ψύχος προέρχεται από τη διακοπή της κίνησης, δηλαδή από την ηρεμία). Κάθε μία από αυτές τις δύο ιδιότητες έχει περιορισμένη ικανότητα. Όμως, όταν ο άνθρωπος είναι καθαρός, ήρεμος, μη ενεργητικός, αν και δεν προσπαθεί να νικήσει τα πάντα, κανένα πλάσμα στον κόσμο δεν μπορεί να τον νικήσει. Γι' αυτό ο 老子 Lǎozǐ λέει: Ο καθαρός και ήρεμος άνθρωπος γίνεται πρότυπο της αυτοκρατορίας.

河上公 Héshàng Gōng πίστευε ότι η λέξη 胜 shèng, «νίκη», σήμαινε εδώ «φτάνω στο μέγιστο σημείο». Την άνοιξη, ο ζεστός αέρας, η ζέστη του 阳 Yáng κυκλοφορεί γρήγορα στις ανώτερες περιοχές, και τα φυτά αναπτύσσονται και μεγαλώνουν. Όταν αυτή η ζέστη φτάσει στο μέγιστο σημείο, ακολουθείται από το ψύχος, και τότε τα φυτά μαραίνονται και πεθαίνουν. Ο 老子 Lǎozǐ διδάσκει να εγκαταλείψουμε τη δύναμη και την κίνηση που οδηγούν στο θάνατο.

Το χειμώνα, τα φυτά παραμένουν ακίνητα στο κάτω μέρος του 黄泉 Huángquán (δηλαδή στην αδράνεια του θανάτου)· όταν αυτή η ηρεμία φτάσει στο μέγιστο σημείο, ακολουθείται από τη ζέστη (η άνοιξη ακολουθεί το χειμώνα). Η ζέστη είναι η πηγή της ζωής. Πρέπει λοιπόν να παραμένουμε σε απόλυτη ηρεμία.