Rozdział 45 z *Laozi*

Tekst chiński

chéngruòquēyòng
yíngruòchōngyòngqióng
zhíruòqiǎoruòzhuōbiànruò
zàoshènghánjìngshèngqīngjìngwéitiānxiàzhèng
 

Tłumaczenie

(Święty) jest wielce doskonały, a wydaje się pełen wad; jego zasoby nie wyczerpują się.
Jest wielce pełny, a wydaje się pusty; jego zasoby nie wyczerpują się.
Jest wielce prosty, a wydaje się pozbawiony prostoty.
Jest wielce sprytny, a wydaje się głupi.
Jest wielce elokwentny, a wydaje się bełkotliwy.
Ruch pokonuje zimno; spokój pokonuje ciepło.
Ten, kto jest czysty i spokojny, staje się wzorem świata.

Uwagi

Doskonałość szybko się niszczy, pełnia szybko się wyczerpuje, ponieważ człowiek chlubi się swoją doskonałością i pełnią, a nie umie je utrzymać przez Dào. Aby zachować swoją doskonałość, należy koniecznie wydawać się niedoskonałym; aby zachować swoją pełnię (pełnię swej cnoty lub bogactwa), należy koniecznie wydawać się pustym.

Książę, który posiada doskonałość Dào i Cnoty, ukrywa swoją chlubę i ukrywa pochwały, które otrzymuje. Książę, który posiada pełnię Dào i Cnoty, wydaje się pusty, to znaczy, że jest obdarzony honorami i nie śmia się nimi chlubić, że jest bogaty i nie śmia się oddawać luksusowi i rozrzutności.

Ten fragment odnosi się do oceny Świętego. Oto jego słowo w słowie po łacinie: (vir) magnopere virtus (est) veluti curvus.

Posiada wiele talentów, ale nie śmia się nimi chlubić.

李斯 Lǐ Sī: Ruch może pokonać zimno (produkując ciepło), ale nie może pokonać ciepła (czyli produkować zimno); spokój może pokonać ciepło (produkując zimno), ale nie może pokonać zimna (zimno rodzi się z zatrzymania ruchu, czyli spokoju). Każda z tych dwóch rzeczy ma ograniczony wpływ. Ale kiedy człowiek jest czysty, spokojny, nieczynny, choć nie dąży do pokonania istot, żadna istota na świecie nie może go pokonać. Dlatego 老子 Lǎozǐ mówi: Człowiek czysty i spokojny staje się wzorem imperium.

河上公 Héshàng Gōng sądził, że słowo shèng, „zwycięstwo”, oznacza tutaj „osiągnięcie szczytu”. Wiosną żywiąca siła, ciepło Yáng krąży szybko w wyższych regionach, a rośliny rosną i rozwijają się. Gdy to ciepło osiąga szczyt, następuje zimno, a wtedy one więdną i umierają. 老子 Lǎozǐ naucza, aby zrezygnować z siły i ruchu, które prowadzą do śmierci.

Zimą rośliny pozostają w spoczynku u podnóża 黄泉 Huángquán (czyli w inercji śmierci); gdy ten spokój osiąga szczyt, następuje ciepło (wiosna następuje po zimie). Ciepło jest źródłem życia. Należy więc zachować absolutny spokój.