Κεφάλαιο 57 του Λάο Τσε

A, H: Η λέξη 奇 qí εδώ σημαίνει 诈 zhà, « ψευδαισθήσεις, στρατηγική, τεχνάσματα ».

E: Στον πόλεμο, θέλουμε να πιάσουμε τον εχθρό απρόετοιμο· γι'αυτό χρησιμοποιούμε στρατηγικές.

B: Όταν ο άρχοντας ακολουθεί την αρχή του 无为 wúwéi, όταν αποφεύγει να δημιουργεί πολλούς νόμους, οι λαοί ζουν σε ειρήνη και τον αγαπούν. Όταν όμως η διοίκηση γίνεται επιβαρυντική, οι λαοί εξεγείρονται και τον μισούν.

H: Πώς ξέρω ότι με το 无为 wúwéi μπορείς να γίνεις ο κυρίαρχος της χώρας; Το ξέρω βλέποντας ότι οι απαγορεύσεις, τα εργαλεία, οι τέχνες και οι νόμοι, που όλα σχετίζονται με μια επικρίσιμη δραστηριότητα, είναι ανίσχυροι να εξασφαλίσουν την ειρήνη της χώρας.

Σύμφωνα με τον A, οι λέξεις 天下 tiānxià (κοινά « χώρα ») εδώ σημαίνουν « τον άρχοντα », 君主 jūnzhǔ. Μπορούμε να διατηρήσουμε την κοινή σημασία αυτής της έκφρασης και, λόγω της λέξης 多 duō, που γίνεται ρήμα, να την μεταφέρουμε στο τοπικό « στην χώρα ». Πιο κάτω, η λέξη 多 duō σημαίνει « έχει πολλά », αλλά το τελευταίο 多 duō επιστρέφει στην κοινή σημασία « πολλά, σε μεγάλη ποσότητα ».

A: Η έκφραση 忌讳 jìhuì σημαίνει « απαγορεύσεις, περιορισμοί ». 刘劼夫 Liú Jiéfū: Όταν οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί είναι πολύ χαλαρές, οι άνθρωποι της χώρας έχουν πλήρη ελευθερία δράσης ή λόγου. Αλλά όταν οι απαγορεύσεις είναι πολλές και αυστηρές, πολλοί άνθρωποι παραβιάζουν τους νόμους, προκαλούν περιορισμοί και χάνουν τη θέση τους· γι'αυτό ο λαός γίνεται όλο και πιο φτωχός.

E: Όταν ο λαός ασχολείται σοβαρά με τους καθήκοντές του χωρίς να κυνηγάει άχρηστα πράγματα, αν είχε πολλά 利器 lìqì, δεν θα τα χρησιμοποιούσε.

Ibid. Η έκφραση 多利器 duō lìqì « όταν έχει πολλά εργαλεία κέρδους », σημαίνει « όταν κυνηγά με ζήλο το κέρδος ». Ο 苏子由 Sū Zǐyóu εξηγεί τις λέξεις 利器 lìqì με 权谋 quánmóu « σχεδιασμούς, στρατηγικές ». Ο 老子 Lǎozǐ θέλει ο άρχοντας να κάνει τον λαό άγνοο και χωρίς επιθυμίες, για να τον επιστρέψει στην αρχική του απλότητα και καθαρότητα· αν αντίθετα ο λαός είναι δεξιοτέχνης σε σχεδιασμούς και στρατηγικές για να κερδίσει και να ικανοποιήσει την πλεονεξία του, η χώρα θα πέσει στο χάος.

Οι περισσότερες εκδόσεις έχουν 人 rén, « οι άνθρωποι ». Ο E διαβάζει 民 mín « ο λαός ». Όταν ο λαός είναι πραγματικά καθαρός και απλός, κανείς δεν χρειάζεται να ξεχωρίζει με εξαιρετική δεξιοτεχνία. Αλλά όταν ο λαός δείχνει πολλές δεξιότητες και τεχνάσματα στις τέχνες, εμφανίζονται πολλά παράξενα και άχρηστα αντικείμενα που γίνονται για την χώρα 天下 tiānxià εργαλεία αναταραχής και χάους.

Ο E εξηγεί το επίθετο 奇 qí (κοινά « σπάνιο, εξαιρετικό »), με 邪恶 xié'è, έκφραση στην οποία στο λεξικό του 康熙 Kāngxī δίνεται η σημασία « παράξενο, περίεργο ». Ο E προσθέτει τις λέξεις 无益 wúyì « άχρηστο », για να χαρακτηρίσει καλύτερα τα αποτελέσματα του είδους δεξιοτεχνίας που αναζητούσε ο λαός που μιλάει ο 老子 Lǎozǐ.

Η λέξη 滋 zī σημαίνει « να αναδύεται, να γεννιέται ».

E: Σε καιρό ειρήνης, οι νόμοι και οι κανονισμοί είναι λίγοι· σε καιρό αναταραχής, είναι πολλοί. Αν ο άρχοντας χρησιμοποιεί πολύ αυστηρούς νόμους για να ελέγχει τους υποτελείς, αυτοί τους αποφεύγουν με στρατηγικές και τους περιγελούν· τότε οι προδοσίες αυξάνονται και οι κλέφτες πολλαπλασιάζονται κάθε μέρα. Οι τέσσερις τύποι κακών που αναφέρθηκαν προκύπτουν από το ότι ο βασιλιάς ασχολείται με την ενέργεια. Αυτά είναι τα χάματα που δημιουργεί μια τέτοια δραστηριότητα στην χώρα. Από αυτό φαίνεται ότι για να γίνεις κυρίαρχος της χώρας, πρέπει να ακολουθείς το 无为 wúwéi.

E: Ο Άγιος (αυτή η έκφραση αναφέρεται σε έναν τέλειο άρχοντα) ακολουθεί το 无为 wúwéi· διδάσκει χωρίς λόγια (δηλαδή, με το παράδειγμα του)· γι'αυτό ο λαός ζει σε γλυκιά αρμονία και μεταμορφώνεται μόνος του.

E: Όταν ο Άγιος αγαπά την ησυχία, ο λαός ακολουθεί επίσης το 无为 wúwéi. Ακολουθώντας το 无为 wúwéi, διορθώνεται μόνος του.

E: Αν ο βασιλιάς είναι πολύ απασχολημένος (αν, για παράδειγμα, διατάσσει δημόσια έργα, αν ξεκινήσει στρατιωτικές εκστρατείες), ο λαός αναγκάζεται να εγκαταλείψει τις ιδιωτικές του εργασίες, να απομακρύνεται από την κατάστασή του, την επαγγελματική του δραστηριότητα· πώς δεν θα γίνει φτωχός; Γι'αυτό, όταν ο βασιλιάς δεν ασχολείται με τίποτα, ο λαός πλουτίζει μόνος του.

K: Αν ο βασιλιάς έχει επιθυμίες, ο λαός θα προσπαθήσει να τις ικανοποιήσει, και θα εμφανιστεί η ψευδαισθησία και η υποκρισία. Γι'αυτό, όταν ο βασιλιάς δεν έχει επιθυμίες, ο λαός επιστρέφει μόνος του στην απλότητα.

A: Αν ο βασιλιάς δεν έχει ποτέ επιθυμίες, αν καταργεί το λάμπρο και το μεγαλοπρεπές, ο λαός θα τον μιμηθεί και θα επιστρέψει μόνος του στην απλότητα.