子曰:“里仁为美。择不处仁,焉得知!”
IV.1. Ustaş şöyle der:— İnsanlar arasında yaşayanların arasında adalet ve dürüstlük hüküm sürdüğünde, bu bir iyi komşuluk durumudur. Bir yer seçerken, dürüst komşular olmadan nasıl bilge olabilir?
子曰:“不仁者,不可以久处约,不可以长处乐。仁者安仁,知者利仁。”
IV.2. Ustaş şöyle der:— Ahlâksız bir insan, uzun süre fakir veya zengin kalamaz. Bir insan ahlâksızlıktan daha kötüye gider. Ahlâklı bir insan mutluluğunu ahlâktan alır; bilge bir insan ise sadece ahlâkı arzular.
子曰:“唯仁者能好人,能恶人。”
IV.3. Ustaş şöyle der:— Sadece ahlâklı bir insan, insanları doğru bir şekilde sevebilir ve nefret edebilir.
子曰:“苟志于仁矣,无恶也。”
IV.4. Ustaş şöyle der:— Ahlâkı geliştirmeye çalışan bir insan, kötülükten kaçınır.
子曰:“富与贵,是人之所欲也,不以其道得之,不处也。贫与贱,是人之所恶也,不以其道得之,不去也。君子去仁,恶乎成名?君子无终食之间违仁,造次必于是,颠沛必于是。”
IV.5. Ustaş şöyle der:— Zenginlik ve onur, insanların çok arzuladığı şeylerdir; ancak onları düzgün yollarla elde edemezseniz, kabul etmeyin. Fakirlik ve alçaklık, insanların nefret ettiği şeylerdir; ancak onları kendi hatanız olmadan elde ederseniz, kaçınmayın. Bir bilge, ahlâktan ayrılsa, nasıl bilge olabilir? Bir bilge, hatta bir yemek süresi boyunca bile ahlâktan ayrılmaz. O, her zaman, hatta en büyük karışıklıkta bile ahlâkta kalır.
子曰:“我未见好仁者,恶不仁者。好仁者无以尚之,恶不仁者其为仁矣,不使不仁者加乎其身。有能一日用力于仁矣乎,我未见力不足者。盖有之矣,我未之见也。”
IV.6. Ustaş şöyle der:— Gerçekten ahlâkı seven ve kötülüğü nefret eden bir insanı görmedim. Ahlâkı seven, onu her şeyden üstün tutar; kötülüğü nefret eden ise ahlâkı geliştirir ve kötülüğün herhangi bir etkisi altına girmemeye çalışır. Bir gün boyunca tüm gücünü ahlâkı uygulayarak çalışan bir insanı gördüm mü? Hiçbir zaman yetmez güce sahip olmayan bir insanı görmedim. Belki de var, ama ben onları görmedim.
Notlar:
Herhangi bir insan, ciddi bir çaba gösterirse, mükemmelliğe ulaşabilir.
子曰:“人之过也,各于其党。观过,斯知仁矣!”
IV.7. Ustaş şöyle der:— Her insan sınıfı, kendine özgü bir aşırıya düşer. Bir insanın kusurlarını gözlemleyerek, onun ahlâkını öğrenebilirsiniz.
Notlar:
Ahlâklı bir insan, her zaman generözlüğe aşırı düşer; alçak bir insan ise, tiyaksızlığa. Ahlâklı bir insan, her zaman iyilik yapmaya aşırı düşer; alçak bir insan ise, kalp sertliğine. Bir insanın kusurlarını gördüğünüzde, onun ahlâklı olup olmadığını öğrenebilirsiniz.
子曰:“朝闻道,夕死可矣。”
IV.8. Ustaş şöyle der:— Sabah bilgelik öğretilerini anlayan bir insan, akşam rahat bir şekilde ölabilir.
子曰:“士志于道,而耻恶衣恶食者,未足与议也。”
IV.9. Ustaş şöyle der:— Bilgelik yoluna adanmış bir insan, basit giysiler ve basit yiyeceklerden utanırsa, benim öğretilerime uygun değildir.
子曰:“君子之于天下也,无适也,无莫也,义之与比。”
IV.10. Ustaş şöyle der:— Bir bilge, devlet yönetiminde hiçbir şeyi kesinlikle kabul etmez veya reddetmez. Adalet, onun kuralıdır.
子曰:“君子怀德,小人怀土。君子怀刑,小人怀惠。”
IV.11. Ustaş şöyle der:— Bir bilge, mükemmelliğe, alçak bir insan ise konfora kapılır. Bir bilge, yasaları tutarlı bir şekilde uygular; alçak bir insan ise, lütuf almaya çalışır.
子曰:“放于利而行,多怨。”
IV.12. Ustaş şöyle der:— Kişisel çıkarlar için çalışan bir insan, çok fazla şikayete neden olur.
子曰:“能以礼让为国乎,何有。不能以礼让为国,如礼何?”
IV.13. Ustaş şöyle der:— Devlet yönetiminde, saygı ve hoşgörü gösteren bir insan, ne kadar zorlukla karşılaşır? Devlet yönetiminde saygı ve hoşgörü göstermeyen bir insan, nasıl saygı ve hoşgörü gösterebilir?
子曰:“不患无位,患所以立。不患莫己知,求为可知也。”
IV.14. Ustaş şöyle der:— Bir göreviniz olmadığı için endişe duymayın; görevlendirilecek kadar değerli olmaya çalışın. Hiç kimsenin sizi tanımadığı için endişe duymayın; tanınmaya değer olmaya çalışın.
子曰:“参乎,吾道一以贯之。”曾子曰:“唯。”子出,门人问曰:“何谓也?”曾子曰:“夫子之道,忠恕而已矣。”
IV.15. Ustaş şöyle der:— Benim öğretim, tek bir şeyi kapsayan bir öğretidir.Zengzi cevap verdi:— Evet.Ustaş ayrıldıktan sonra, öğrenciler ne dediğini sordular. Zengzi cevap verdi:— Ustamızın bütün bilgelikleri, kendini geliştirmek ve diğerlerini kendisi gibi sevmekten ibarettir.
子曰:“君子喻于义,小人喻于利。”
IV.16. Ustaş şöyle der:— Bilge bir insan, gereklilik konusunda çok akıllıdır; alçak bir insan ise, kişisel çıkar konusunda akıllıdır.
子曰:“见贤思齐焉,见不贤而内自省也。”
IV.17. Ustaş şöyle der:— Bir bilge insan gördüğünüzde, onun ahlâkını benimseyin; bir ahlâksız insan gördüğünüzde, kendinizi inceleyin.
子曰:“事父母几谏,见志不从,又敬不违,劳而不怨。”
IV.18. Ustaş şöyle der:— Eğer babasız ve anneniz bir hataya düşerse, onlara nazikçe uyarın. Eğer onlar sizin tavsiyelerinizi kabul etmeyorsa, onlara daha fazla saygı gösterin ve uyarılarızı tekrar edin. Hatta onlar sizi kötü davranırsa bile, onlardan öç almayın.
子曰:“父母在,不远游,游必有方。”
IV.19. Ustaş şöyle der:— Babasız ve anneniz yaşarken, uzak seyahat etmeyin. Eğer seyahat ederseniz, belirli bir yöne gidin.
子曰:“三年无改于父之道,可谓孝矣。”
IV.20. Ustaş şöyle der:— Babasızın yolu üç yıl boyunca değiştirilmezse, bu ebeveynlere saygı göstermek olarak kabul edilebilir.
子曰:“父母之年,不可不知也。一则以喜,一则以惧。”
IV.21. Ustaş şöyle der:— Babasızın ve annenizin yaşlarını sık sık hatırlayın; yaşlılıklarından mutlu olun, ancak onların ölmelerinden korkun.
子曰:“古者言之不出,耻恭之不逮也。”
IV.22. Ustaş şöyle der:— Eski zamanlarda insanlar, sözlerini dışarı çıkarmaktan çekinirdi; onların eylemleri, sözlerine uygun olmadıktan utanıyorlardı.
子曰:“以约失之者鲜矣。”
IV.23. Ustaş şöyle der:— Kendi kendine sıkı kurallar koyan insanlar, nadiren yanılgıya düşer.
子曰:“君子欲讷于言而敏于行。”
IV.24. Ustaş şöyle der:— Bir bilge, konuşurken yavaş, ancak eylemlerinde çabuk olmaya çalışır.
子曰:“德不孤,必有邻。”
IV.25. Ustaş şöyle der:— Ahlâk, hiçbir zaman yalnız kalmaz; bir ahlâklı insan, her zaman takipçiler çeker.
子游曰:“事君数,斯辱矣。朋友数,斯疏矣。”
IV.26. Ziyou şöyle der:— Bir prensin sizi sık sık tavsiye etmesi, onur kaybetmenize neden olur; bir arkadaşın sizi sık sık tavsiye etmesi, arkadaşlığın soğumasına neden olur.