บทที่ 4 ในเรื่องการสนทนาของขงจื๊อ

子zǐ曰yuē：“里lǐ仁rén为wéi美měi。择zé不bù处chǔ仁rén，焉yān得dé知zhì！”

IV.1. ครูพูดว่า：— ชุมชนที่มีความซื่อสัตย์เป็นชุมชนที่ดี ความฉลาดของคนที่เลือกที่อยู่แล้วไม่ได้อยู่กับคนที่มีความซื่อสัตย์ จะเรียกเขาเป็นคนฉลาดได้อย่างไร

子zǐ曰yuē：“不bù仁rén者zhě，不bù可kě以yǐ久jiǔ处chǔ约yuē，不bù可kě以yǐ长cháng处chǔ乐lè。仁rén者zhě安ān仁rén，知zhì者zhě利lì仁rén。”

IV.2. ครูพูดว่า：— คนที่ไม่มีความซื่อสัตย์ไม่สามารถอยู่ในความยากจนหรือความมั่งคั่งได้นานโดยไม่กลายเป็นคนชั่วร้าย คนที่มีความซื่อสัตย์พบความสุขในความซื่อสัตย์ คนที่ฉลาดต้องการเพียงแต่ความซื่อสัตย์

子zǐ曰yuē：“唯wéi仁rén者zhě能néng好hào人rén，能néng恶wù人rén。”

IV.3. ครูพูดว่า：— คนที่มีความซื่อสัตย์คือคนเดียวที่รู้จักรักและเกลียดคนอย่างเหมาะสม

子zǐ曰yuē：“苟gǒu志zhì于yú仁rén矣yǐ，无wú恶è也yě。”

IV.4. ครูพูดว่า：— คนที่พยายามอย่างจริงจังในการปฏิบัติความซื่อสัตย์จะไม่ทำสิ่งที่ชั่วร้าย

子zǐ曰yuē：“富fù与yǔ贵guì，是shì人rén之zhī所suǒ欲yù也yě，不bù以yǐ其qí道dào得dé之zhī，不bù处chǔ也yě。贫pín与yǔ贱jiàn，是shì人rén之zhī所suǒ恶wù也yě，不bù以yǐ其qí道dào得dé之zhī，不bù去qù也yě。君jūn子zǐ去qù仁rén，恶wū乎hū成chéng名míng？君jūn子zǐ无wú终zhōng食shí之zhī间jiān违wéi仁rén，造zào次cì必bì于yú是shì，颠diān沛pèi必bì于yú是shì。”

IV.5. ครูพูดว่า：— ความมั่งคั่งและเกียรติยศเป็นสิ่งที่คนต้องการมาก แต่ถ้าไม่ได้มาจากทางที่ถูกต้องไม่ต้องรับ ความยากจนและความลำบากเป็นสิ่งที่คนเกลียด แต่ถ้าเกิดขึ้นโดยไม่มีความผิดไม่ต้องหนี หากคนที่มีความซื่อสัตย์ละทิ้งความซื่อสัตย์ ความฉลาดของเขาจะยังคงอยู่ได้อย่างไร คนที่มีความซื่อสัตย์จะไม่ละทิ้งความซื่อสัตย์แม้แต่เวลากินอาหาร เขาจะอยู่กับความซื่อสัตย์ตลอดเวลาแม้ในงานที่ยุ่งหรือวิกฤตที่รุนแรง

子zǐ曰yuē：“我wǒ未wèi见jiàn好hào仁rén者zhě，恶wù不bù仁rén者zhě。好hào仁rén者zhě无wú以yǐ尚shàng之zhī，恶wù不bù仁rén者zhě其qí为wéi仁rén矣yǐ，不bù使shǐ不bù仁rén者zhě加jiā乎hū其qí身shēn。有yǒu能néng一yī日rì用yòng力lì于yú仁rén矣yǐ乎hū，我wǒ未wèi见jiàn力lì不bù足zú者zhě。盖gài有yǒu之zhī矣yǐ，我wǒ未wèi之zhī见jiàn也yě。”

IV.6. ครูพูดว่า：— ฉันยังไม่เคยพบคนที่รักความซื่อสัตย์และเกลียดความชั่วร้ายจริง คนที่รักความซื่อสัตย์จะต้องการมันมากกว่าสิ่งอื่น คนที่เกลียดความชั่วร้ายจะพยายามปฏิบัติความซื่อสัตย์และหลีกเลี่ยงความชั่วร้าย มีคนที่พยายามอย่างเต็มที่ในการปฏิบัติความซื่อสัตย์ตลอดวัน ฉันยังไม่เคยพบคนที่ไม่มีความพยายามเพียงพอในการปฏิบัติความซื่อสัตย์ คงมีคนเช่นนั้น แต่ฉันยังไม่เคยพบ

Notes :

ทุกคนหากพยายามอย่างจริงจังสามารถทำให้สมบูรณ์ได้

子zǐ曰yuē：“人rén之zhī过guò也yě，各gè于yú其qí党dǎng。观guān过guò，斯sī知zhī仁rén矣yǐ!”

IV.7. ครูพูดว่า：— คนแต่ละกลุ่มมีความผิดพลาดที่แตกต่างกัน ความซื่อสัตย์ของคนสามารถดูจากความผิดพลาดของเขา

Notes :

คนที่มีความซื่อสัตย์จะเกินไปในความกตัญญู และคนธรรมดาจะเกินไปในความตระหนี่ คนที่มีความซื่อสัตย์จะเกินไปในการทำบุญ และคนธรรมดาจะเกินไปในการดุร้าย ความผิดพลาดของคนสามารถบอกได้ว่าเขามีความซื่อสัตย์หรือไม่

子zǐ曰yuē：“朝zhāo闻wén道dào，夕xī死sǐ可kě矣yǐ。”

IV.8. ครูพูดว่า：— คนที่เข้าใจความรู้สึกของคนอื่นในเช้าวันนั้นสามารถตายได้ด้วยความพอใจในตอนเย็น

子zǐ曰yuē：“士shì志zhì于yú道dào，而ér耻chǐ恶è衣yī恶è食shí者zhě，未wèi足zú与yú议yì也yě。”

IV.9. ครูพูดว่า：— คนที่ศึกษาความรู้สึกของคนอื่นหากรู้สึกอายุในการสวมเสื้อผ้าและอาหารธรรมดาไม่ควรได้รับการสอนของฉัน

子zǐ曰yuē：“君jūn子zǐ之zhī于yú天tiān下xià也yě，无wú适shì也yě，无wú莫mò也yě，义yì之zhī与yú比bǐ。”

IV.10. ครูพูดว่า：— ในการปกครองประเทศ คนที่มีความซื่อสัตย์จะไม่ต้องการหรือปฏิเสธสิ่งใดอย่างแน่วแน่ ความยุติธรรมเป็นกฎของเขา

子zǐ曰yuē：“君jūn子zǐ怀huái德dé，小xiǎo人rén怀huái土tǔ。君jūn子zǐ怀huái刑xíng，小xiǎo人rén怀huái惠huì。”

IV.11. ครูพูดว่า：— คนที่มีความซื่อสัตย์ต้องการความสมบูรณ์ และคนธรรมดาต้องการความสบาย คนที่มีความซื่อสัตย์ต้องการการปฏิบัติตามกฎหมาย และคนธรรมดาต้องการความกตัญญู

子zǐ曰yuē：“放fàng于yú利lì而ér行xíng，多duō怨yuàn。”

IV.12. ครูพูดว่า：— คนที่ทำงานเพื่อประโยชน์ส่วนตัวจะทำให้เกิดความไม่พอใจมาก

子zǐ曰yuē：“能néng以yǐ礼lǐ让ràng为wéi国guó乎hū，何hé有yǒu。不bù能néng以yǐ礼lǐ让ràng为wéi国guó，如rú礼lǐ何hé？”

IV.13. ครูพูดว่า：— คนที่ปฏิบัติตามกฎหมายในการปกครองประเทศจะพบปัญหาอะไร คนที่ปกครองประเทศโดยไม่ปฏิบัติตามกฎหมายจะมีกฎหมายอย่างไร

子zǐ曰yuē：“不bù患huàn无wú位wèi，患huàn所suǒ以yǐ立lì。不bù患huàn莫mò己jǐ知zhī，求qiú为wéi可kě知zhī也yě。”

IV.14. ครูพูดว่า：— ไม่ต้องกังวลที่จะไม่ได้รับตำแหน่ง ต้องกังวลว่าจะมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะได้รับตำแหน่ง ไม่ต้องกังวลที่ไม่มีคนรู้จัก ต้องพยายามให้มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะให้คนรู้จัก

子zǐ曰yuē：“参shēn乎hū，吾wú道dào一yī以yǐ贯guàn之zhī。”曾zēng子zǐ曰yuē：“唯wéi。”子zǐ出chū，门mén人rén问wèn曰yuē：“何hé谓wèi也yě？”曾zēng子zǐ曰yuē：“夫fú子zǐ之zhī道dào，忠zhōng恕shù而ér已yǐ矣yǐ。”

IV.15. ครูพูดว่า：— ความรู้สึกของฉันมีเพียงสิ่งเดียวที่ครอบคลุมทุกสิ่งZengzi ตอบว่า：— แน่เมื่อครูออกไป ผู้เรียนถามว่า：— ความหมายอะไรZengzi ตอบว่า：— ความรู้สึกของครูคือการพัฒนาตนเองและรักคนอื่นเหมือนรักตนเอง

子zǐ曰yuē：“君jūn子zǐ喻yù于yú义yì，小xiǎo人rén喻yù于yú利lì。”

IV.16. ครูพูดว่า：— คนที่ศึกษาความรู้สึกของคนอื่นมีความฉลาดในเรื่องของความยุติธรรม และคนธรรมดามีความฉลาดในเรื่องของประโยชน์ส่วนตัว

子zǐ曰yuē：“见jiàn贤xián思sī齐qí焉yān，见jiàn不bù贤xián而ér内nèi自zì省xǐng也yě。”

IV.17. ครูพูดว่า：— เมื่อเห็นคนที่มีความซื่อสัตย์คิดว่าคุณต้องการเป็นคนเช่นนั้น เมื่อเห็นคนที่ไม่มีความซื่อสัตย์คุณควรสอบสวนตัวเอง

子zǐ曰yuē：“事shì父fù母mǔ几jī谏jiàn，见jiàn志zhì不bù从cóng，又yòu敬jìng不bù违wéi，劳láo而ér不bù怨yuàn。”

IV.18. ครูพูดว่า：— เมื่อพ่อแม่ทำผิด คุณควรแนะนำอย่างอ่อนโยน ถ้าพ่อแม่ไม่ฟัง คุณควรให้ความเคารพและแนะนำอีกครั้ง ถ้าพ่อแม่ทำร้ายคุณด้วย คุณไม่ควรมีความโกรธ

子zǐ曰yuē：“父fù母mǔ在zài，不bù远yuǎn游yóu，游yóu必bì有yǒu方fāng。”

IV.19. ครูพูดว่า：— ในขณะที่พ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่ คุณไม่ควรเดินทางไกล ถ้าเดินทาง คุณต้องมีแผน

子zǐ曰yuē：“三sān年nián无wú改gǎi于yú父fù之zhī道dào，可kě谓wèi孝xiào矣yǐ。”

IV.20. ครูพูดว่า：— ไม่เปลี่ยนแปลงทางของพ่อแม่ในสามปีนี้เรียกว่าเป็นบุตรที่ดี

子zǐ曰yuē：“父fù母mǔ之zhī年nián，不bù可kě不bù知zhī也yě。一yī则zé以yǐ喜xǐ，一yī则zé以yǐ惧jù。”

IV.21. ครูพูดว่า：— คุณต้องจำอายุของพ่อแม่ คุณต้องรู้สึกประหลาดใจที่พ่อแม่มีชีวิตอยู่และกลัวว่าพ่อแม่จะตาย

子zǐ曰yuē：“古gǔ者zhě言yán之zhī不bù出chū，耻chǐ恭gōng之zhī不bù逮dài也yě。”

IV.22. ครูพูดว่า：— คนในอดีตไม่กล้าพูดคำคม เพราะกลัวว่าคำพูดของพวกเขาจะไม่ตรงกับการกระทำ

子zǐ曰yuē：“以yǐ约yuē失shī之zhī者zhě鲜xiǎn矣yǐ。”

IV.23. ครูพูดว่า：— คนที่มีกฎเกณฑ์ที่เข้มงวดจะหายไปได้ยาก

子zǐ曰yuē：“君jūn子zǐ欲yù讷nè于yú言yán而ér敏mǐn于yú行xíng。”

IV.24. ครูพูดว่า：— คนที่มีความซื่อสัตย์ต้องการพูดน้อยและทำงานมาก

子zǐ曰yuē：“德dé不bù孤gū，必bì有yǒu邻lín。”

IV.25. ครูพูดว่า：— ความซื่อสัตย์ไม่เคยอยู่คนเดียว คนที่มีความซื่อสัตย์จะมีคนที่ตามล่าถัดไป

子zǐ游yóu曰yuē：“事shì君jūn数shuò，斯sī辱rǔ矣yǐ。朋péng友yǒu数shuò，斯sī疏shū矣yǐ。”

IV.26. Ziyou พูดว่า：— คนที่แนะนำให้กับเจ้าผู้ครองหลายครั้งจะตกต่ำ คนที่แนะนำให้กับเพื่อนหลายครั้งจะห่างไกล