XIII.1. จีหลูถามคงจี้เกี่ยวกับการปกครองประชาชน คงจี้ตอบว่า “ผู้นำต้องเป็นตัวอย่างในทุกความดีงาม และช่วยเหลือประชาชนในงานแรงงาน” จีหลูขอให้คงจี้อธิบายเพิ่มเติม คงจี้ตอบว่า “ผู้นำต้องทำสิ่งที่ผมได้กล่าวมาโดยไม่ล้มเลิก”XIII.2. จงกงเป็นผู้ว่าราชการของตระกูลจี จงกงถามคงจี้เกี่ยวกับการปกครอง คงจี้ตอบว่า “ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นผู้นำโดยไม่ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง และให้อภัยความผิดเล็กน้อย และให้ผู้มีความสามารถและความฉลาดเป็นผู้นำ” จงกงถามว่า “เราจะรู้ผู้มีความสามารถและความฉลาดอย่างไร เพื่อให้เขาเป็นผู้นำ” คงจี้ตอบว่า “ให้ผู้ที่คุณรู้เป็นผู้นำ ผู้ที่คุณไม่รู้ ผู้อื่นจะแนะนำให้คุณรู้”XIII.3. จีหลูพูดว่า “เจ้าชายแห่งเว่ยรอให้คุณปกครองประเทศด้วย คุณจะทำอะไรเป็นอันดับแรก” คงจี้ตอบว่า “จะต้องเรียกชื่อให้ถูกต้อง” จีหลูตอบว่า “เป็นไปได้หรือไม่ คุณคงจี้คงจี้ตอบว่า “จีหลูคือคนโง่” คงจี้ตอบว่า “เจ้าชายและผู้นำที่ไม่รู้จักสิ่งใดสิ่งหนึ่งไม่ควรพูดหรือทำสิ่งนั้น” “ถ้าชื่อไม่ตรงกับสิ่งนั้น จะมีความสับสนในการพูด ถ้าไม่มีความสับสนในการพูด จะไม่สามารถทำงานได้ ถ้าไม่สามารถทำงานได้ กฎหมายและวัฒนธรรมจะไม่สามารถดำเนินการได้ ถ้าไม่มีกฎหมายและวัฒนธรรม การลงโทษจะไม่เหมาะสม ถ้าไม่มีการลงโทษที่เหมาะสม ประชาชนจะไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร ประชาชนจะไม่รู้ว่าจะวางมือไว้ที่ไหนและเท้าที่ไหน”XIII.4. ฟ่านฉีขอเรียนเกี่ยวกับการเกษตร คงจี้ตอบว่า “เกษตรกรชายแก่จะสอนคุณดีกว่าผม” ฟ่านฉีขอเรียนเกี่ยวกับการปลูกสวน คงจี้ตอบว่า “ผู้ปลูกสวนชายแก่จะสอนคุณดีกว่าผม” เมื่อฟ่านฉีออกไป คงจี้พูดว่า “ฟ่านซูมีจิตใจเล็ก” “ถ้าเจ้าชายรักในความสุภาพและความเหมาะสม ผู้ใต้บังคับบัญชาจะไม่กล้าละเลย ความสุภาพและความเหมาะสม ถ้าเจ้าชายรักในความยุติธรรม ผู้ใต้บังคับบัญชาจะไม่กล้าละเลย ความยุติธรรม ถ้าเจ้าชายรักในความจริงใจ ผู้ใต้บังคับบัญชาจะไม่กล้าละเลย ความจริงใจ ถ้าสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นแล้ว ผู้คนจากทุกทิศทางจะมาถึงด้วยลูกหลานของพวกเขาในอ้อมแขน คุณต้องการเรียนเกี่ยวกับการเกษตรอย่างไร”XIII.5. คงจี้พูดว่า “ถ้าคนหนึ่งได้เรียนบทกวีสามร้อยบทแล้ว ถ้าผู้นั้นได้รับมอบหมายให้ดูแลส่วนหนึ่งของการปกครอง แต่ไม่มีความสามารถ ถ้าผู้นั้นถูกส่งไปในภารกิจในประเทศต่าง ๆ แต่ไม่สามารถตอบสนองด้วยตัวเองได้ ความรู้ของผู้นั้นมีประโยชน์อย่างไร”XIII.6. คงจี้พูดว่า “ถ้าผู้นำมีความดีงามด้วยตัวเอง ประชาชนจะปฏิบัติตามหน้าที่ของพวกเขาโดยไม่มีการสั่งสอน ถ้าผู้นำไม่มีความดีงามด้วยตัวเอง ผู้นำจะสั่งสอนอย่างไรก็ตาม ประชาชนจะไม่ปฏิบัติตาม”XIII.7. คงจี้พูดว่า “การปกครองของหลู่และเว่ยเป็นพี่น้องกันทั้งในการปกครองและในการกำเนิด”XIII.8. คงจี้พูดถึงกงจื่อจิง ผู้ว่าราชการของประเทศเว่ยว่า เขาเสมอมีความพอใจกับสถานภาพของบ้านของเขา เมื่อเขาเริ่มมีสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เขาพูดว่า “ผมได้สะสมอย่างน้อย” เมื่อเขามีทรัพย์สินที่เพียงพอ เขาพูดว่า “ผมเกือบถึงจุดสูงสุดของความมั่งคั่ง” เมื่อเขาได้รับความร่ำรวย เขาพูดว่า “ผมเกือบอยู่ในความสวยงาม”XIII.9. คงจี้ไปที่ประเทศเว่ยด้วยจั่นยูผู้ขับรถของเขา คงจี้พูดว่า “ประชาชนมีจำนวนมาก” จั่นยูพูดว่า “เมื่อมีประชาชนมากแล้ว ควรทำอะไรต่อไป” คงจี้ตอบว่า “ให้พวกเขามีความมั่งคั่ง” จั่นยูพูดว่า “เมื่อพวกเขามีความมั่งคั่งแล้ว ควรทำอะไรต่อไป” คงจี้ตอบว่า “ให้พวกเขาได้รับการศึกษา”XIII.10. คงจี้พูดว่า “ถ้าผู้นำมอบหมายให้ผมดูแลการปกครองในหนึ่งเดือนแล้ว จะสามารถจัดการได้ดีแล้ว ถ้าหนึ่งปีแล้ว จะเป็นสมบูรณ์”XIII.11. คงจี้พูดว่า “ถ้าผู้นำที่มีความดีงามจะปกครองประเทศในร้อยปี พวกเขาจะสามารถแก้ไขผู้ที่ชั่วร้ายและไม่ต้องลงโทษประหารชีวิตได้” คงจี้พูดว่า “คำพูดเหล่านี้เป็นความจริง”XIII.12. คงจี้พูดว่า “ถ้าผู้นำที่มีความดีงามจะปกครองประเทศในสามสิบปี ความดีงามจะบานปลายทั่วไป”XIII.13. คงจี้พูดว่า “ถ้าคนหนึ่งสามารถปกครองตัวเองได้ จะมีอะไรยากในการปกครองประเทศ แต่ถ้าคนหนึ่งไม่สามารถปกครองตัวเองได้ ความสามารถของเขาในการปกครองผู้อื่นอย่างไร”XIII.14. จั่นยูกลับมาจากพระราชวัง คงจี้พูดว่า “ทำไมคุณกลับมาแต่ไหน” จั่นยูตอบว่า “มีการปกครอง” คงจี้ตอบว่า “การปกครองของจีซุน ถ้ามีการปกครองที่จริง ผมจะได้รับข่าว”XIII.15. ดิงกงถามคงจี้ว่า “มีประโยคเดียวที่สามารถปกครองประเทศได้อย่างสมบูรณ์หรือไม่” คงจี้ตอบว่า “ประโยคไม่สามารถมีความสำคัญมากพอ” “คนพูดว่า การเป็นผู้นำที่ดียาก การเป็นผู้นำที่ดียาก การเป็นผู้นำที่ดียาก ถ้าผู้นำเข้าใจความยากลำบากของการปกครอง ประโยคเดียวนั้นจะไม่พอสำหรับการปกครองประเทศอย่างสมบูรณ์หรือไม่” ดิงกงพูดว่า “มีประโยคที่ถ้าผู้นำปฏิบัติตามจะทำให้ผู้นำสูญเสียประเทศหรือไม่” คงจี้ตอบว่า “ประโยคไม่สามารถมีความสำคัญมากพอ” “คนพูดว่า ผมไม่มีความสุขในการปกครอง แต่เพียงแต่ความสุขในการพูดและไม่มีใครต่อต้านผม ถ้าผู้นำพูดดีและไม่มีใครต่อต้าน ความดีงามหรือไม่ ถ้าผู้นำพูดไม่ดีและไม่มีใครต่อต้าน ความเสี่ยงในการสูญเสียการปกครองหรือไม่”XIII.16. เจ้าชายเย่ถามคงจี้เกี่ยวกับการปกครอง คงจี้ตอบว่า “ผู้ที่อยู่ใกล้จะพูดดี ผู้ที่อยู่ไกลจะมาที่นี่ด้วยตัวเอง”XIII.17. จีเซี่ยเป็นผู้ว่าราชการของจูฟู จีเซี่ยถามคงจี้เกี่ยวกับการปกครอง คงจี้ตอบว่า “ไม่ต้องรีบเร็ว ไม่ต้องมองหาผลประโยชน์เล็กน้อย ถ้ารีบเร็วจะไม่สามารถมาถึงได้ ถ้ามองหาผลประโยชน์เล็กน้อย จะไม่สามารถทำงานใหญ่ได้”XIII.18. เจ้าชายเย่พูดกับคงจี้ว่า “ในประเทศของผมมีคนกล่าวหาว่าเป็นคนตรงไปตรงมา หากบิดขโมยแกะ ลูกจะเป็นพยานต่อบิด” คงจี้ตอบว่า “ในประเทศของผม คนตรงไปตรงมาทำอย่างอื่น บิดปกป้องลูก ลูกปกป้องบิด ความตรงไปตรงมาอยู่ระหว่างพวกเขา”XIII.19. ฟ่านฉีถามคงจี้เกี่ยวกับความดีงาม คงจี้ตอบว่า “เมื่ออยู่ในบ้าน ให้รักษาตัวเอง เมื่อทำงาน ให้ทำอย่างจริงจัง เมื่ออยู่กับผู้อื่น ให้เป็นคนซื่อสัตย์ ถึงแม้ว่าคุณจะอยู่ในกลุ่มชนเผ่าที่ไม่เป็นอารยธรรม คุณไม่ควรละเลยสิ่งใดสิ่งหนึ่ง”XIII.20. จีกงถามว่า “อะไรจะทำให้คนหนึ่งสามารถเรียกว่าคนที่มีความรู้” คงจี้ตอบว่า “คนที่ทำให้คนหนึ่งสามารถเรียกว่าคนที่มีความรู้คือคนที่มีความรู้สึกอายในการปฏิบัติตนเอง และเมื่อได้รับมอบหมายในภารกิจในประเทศต่าง ๆ ไม่ให้ผู้นำที่ส่งเขาเสียหน้า” จีกงพูดว่า “ขออนุญาตให้ขอถามว่าคนที่มีความรู้ในระดับที่สองคือใคร” คงจี้ตอบว่า “คือคนที่มีความเคารพในครอบครัวและความเคารพในบ้านเมือง” จีกงพูดว่า “ขออนุญาตให้ขอถามว่าคนที่มีความรู้ในระดับที่สามคือใคร” คงจี้ตอบว่า “คนที่พูดจริงและทำจริง ความรู้สึกอายในการปฏิบัติตนเอง แต่ก็สามารถเรียกว่าคนที่มีความรู้ในระดับที่สาม” จีกงพูดว่า “คนที่ปกครองประเทศในปัจจุบันอย่างไร” คงจี้ตอบว่า “ออห์! คนที่มีจิตใจแคบ ความรู้สึกอายในการปฏิบัติตนเอง ความรู้สึกอายในการปฏิบัติตนเอง”XIII.21. คงจี้พูดว่า “เมื่อไม่พบกับคนที่สามารถทำให้ตัวเองอยู่ในระดับกลางได้ ผมจะหาคนที่มีความมุ่งมั่นสูง แต่ไม่สามารถทำให้มั่นคงได้ หรือคนที่มีความรู้สึกอายในการปฏิบัติตนเอง แต่ไม่มีความรู้มาก คนที่มีความมุ่งมั่นสูงจะก้าวหน้าในความดีงาม และคนที่มีความรู้สึกอายในการปฏิบัติตนเองจะไม่ทำสิ่งที่ไม่ดี”XIII.22. คงจี้พูดว่า “คนในภาคใต้พูดว่า คนที่ไม่มีความมั่นคงไม่สามารถเป็นคนที่มีความชำนาญในการทำนายหรือแพทย์ได้ ความจริงอย่างมาก” “คนที่ไม่มีความมั่นคงจะเป็นที่รู้สึกอายของผู้อื่น” คงจี้พูดว่า “คนที่ไม่มีความมั่นคงจะเป็นที่รู้สึกอายของผู้อื่น”XIII.23. คงจี้พูดว่า “ผู้นำที่มีความสุภาพกับทุกคน แต่ไม่มีความสุภาพที่ไม่ดี ผู้ที่มีจิตใจเล็กมีความสุภาพกับสิ่งที่ไม่ดี แต่ไม่มีความสุภาพกับทุกคน”XIII.24. จีกงถามว่า “ถ้าผู้คนในบ้านเมืองรักคนหนึ่งอย่างไร” คงจี้ตอบว่า “ไม่สามารถเป็นหลักฐานของความดีงามได้” จีกงพูดว่า “ถ้าผู้คนในบ้านเมืองเกลียดคนหนึ่งอย่างไร” คงจี้ตอบว่า “ไม่สามารถเป็นหลักฐานของความดีงามได้” “คุณควรประเมินคนที่มีความดีงามในบ้านเมืองและเกลียดคนที่ไม่มีความดีงาม”XIII.25. คงจี้พูดว่า “ผู้นำง่ายต่อการให้บริการ แต่ยากต่อการชอบใจ ถ้าคุณพยายามชอบใจด้วยวิธีที่ไม่ดี คุณจะไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อผู้นำให้คุณทำงาน คุณจะพิจารณาความสามารถของคุณ คนที่มีจิตใจเล็กยากต่อการให้บริการ แต่ง่ายต่อการชอบใจ ถ้าคุณพยายามชอบใจด้วยวิธีที่ไม่ดี คุณจะชอบใจ แต่เมื่อผู้นำให้คุณทำงาน คุณจะต้องมีความสมบูรณ์”XIII.26. คงจี้พูดว่า “ผู้นำสงบสุขและไม่มั่นใจในตัวเอง คนที่มีจิตใจเล็กมั่นใจในตัวเองและไม่สงบสุข”XIII.27. คงจี้พูดว่า “คนที่มีความกล้าหาญ ความมั่นคง ความง่ายดาย หรือความสงบสุขในการพูดจะสามารถทำให้สมบูรณ์ได้ง่าย”XIII.28. จีหลูถามคงจี้ว่า “อะไรจะทำให้คนหนึ่งสามารถเรียกว่าคนที่มีความรู้” คงจี้ตอบว่า “คนที่มีความกตัญญู ความรู้สึกอายในการปฏิบัติตนเอง และความสุภาพกับผู้อื่น สามารถเรียกว่าคนที่มีความรู้” “เขามีความกตัญญูกับเพื่อนและส่งเสริมความดีงาม เขามีความสุภาพกับพี่น้อง”XIII.29. คงจี้พูดว่า “ถ้าคนที่มีความดีงามสอนประชาชนเกี่ยวกับความดีงามในเจ็ดปี คุณสามารถเตรียมพวกเขาเป็นทหารได้”XIII.30. คงจี้พูดว่า “การนำประชาชนไปสู้รบโดยไม่สอนเกี่ยวกับความดีงามก่อน คือการทิ้งพวกเขา”
