Rozdział 28 z *Laozi*

Słowo 雄 xióng „samiec” oznacza twardość i siłę; słowo 雌 cí „samica” oznacza giętkość i słabość; słowo 白 bái „biały” oznacza jasności; słowo 黑 hēi „czarny” oznacza ciemność i ciemność umysłu; słowo 荣 róng oznacza chwałę, podniesienie; słowo 辱 rǔ „hańba” oznacza niskość, upokorzenie.

Słowa 溪 xī i 谷 gǔ oznaczają głębokie doliny, do których spływają wszystkie wody.

Słowa 天下 tiānxià „wulg. universum” są używane tutaj dla podkreślenia, aby oznaczyć imperium. Wszyscy sztywny (nieugięci) i silni ludzie, ci, którzy trzymają się swoich poglądów, ci, którzy mają wysokie mniemanie o sobie, starają się pokonać ludzi; ale ludzie tylko coraz bardziej się im przeciwstawiają.

Mędrcy, którzy wiedzą, że sztywność i siła nie mogą trwać, lubią zachować swoją giętkość i słabość (tj. uparcie starają się wydawać giętkimi i słabymi); wiedzą, że jasne światła nie mogą się zachować, i lubią zachować ciemność (tj. wydawać się zawsze otoczeni ciemnością); wiedzą, że chwała i sława nie mogą się zachować, i lubią pozostać w upokorzeniu i poniżeniu. Ale ponieważ umieścili się za innymi ludźmi, ci podnoszą ich; ponieważ się poniżyli, ludzie ich podnoszą. Dlatego imperium poddaje się im (tak jak wody spływają do dolin); imperium bierze ich za wzór.

Słowa 常德 chángdé „stała cnota” oznaczają giętkość i słabość, ciemność i ciemność umysłu, upokorzenie i poniżenie; oczywiście są to cechy, które trwają stale.

Słowa 婴儿 yīng'ér „stan dziecka” oznaczają tutaj pierwotną prostotę.

Ta pierwotna prostota, ta bezgraniczna czystość, człowiek otrzymał je od początku, czyli w momencie swojego narodzenia. Dlatego Laozi mówi, że należy do nich wrócić (gdy się od nich oddalił).

Mimo że człowiek wie, że jest oświecony, powinien zachować swoje oświecenie, wydając się ignorantem i otoczonym ciemnością (tak jak bogaty człowiek zachowuje swoje bogactwo, wydając się biednym i pozbawionym wszystkiego).

A wyjaśnia słowo 常 cháng „stały” w sensie przysłówkowym: Jeśli człowiek może być wzorem dla imperium, cnota pozostanie stale w nim i nie zawiedzie go.

Zgodnie z położeniem słów, lepiej było oddać słowo 常 cháng przymiotnikowo.

Słowa 无极 wújí oznaczają „bez granic”. Nie jest łatwo zrozumieć, co Laozi ma na myśli pod „powrotem do tego, co jest bez granic”. E odnosi je do nieskończonej czystości i prostoty dzieciństwa.

Zgodnie z komentarzem Chun-fou, te słowa oznaczają, że jest pusty (冥虚 míngxū), czyli (B) że przywraca swoje serce do pełnego pozbawienia pragnień (忘心 wàngxīn 无欲 wúyù). H uważa, że chodzi o osiągnięcie nieograniczonej wiedzy lub nauki.

Ten, kto wie, że posiada chwałę i honor, powinien je zachować przez hańbę (tj. wydając się pokryty hańbą i upokorzeniem).

Wtedy wszyscy ludzie imperium poddają się mu, tak jak wody spływające z wysokich miejsc spieszą do głębokich dolin.

Słowo 足 zú (wulg. wystarczać) oznacza tutaj „kompletny, doskonały”.

Słowo 朴 pǔ oznacza tutaj „doskonałość Tao”.

Słowa 散而为器 sàn ér wéi qì (dosł. „rozproszyć się i stać się naczyniem”) oznaczają, że Tao ukrywa się w małych dziełach. Tao nie zawiera żadnego istoty (materialnej), i jednak nie ma żadnego z dziesięciu tysięcy istot, które z niego nie wyszły. Nieskrojony kawałek drewna (B: to jest pierwotne znaczenie 朴 pǔ) nie zawiera naczynia lub narzędzia (z drewna), i jednak nie ma naczynia lub narzędzia (z drewna), które nie byłoby wykonane z tego drewna (gdy straciło swoją szorstkość i grubą zewnętrzną warstwę).

Tao rozprzestrzeniło się i stworzyło duchy (神明 shénmíng); przepłynęło przez wszechświat i stworzyło słońce i księżyc; podzieliło się i stworzyło pięć elementów.

Postępowałem zgodnie z sensem Ho-chang-konga: jego glosa 任用 rènyòng oznacza „podniesienie do urzędów”.

Rządzi (由 yóu) imperium wielkim Tao i nie szkodzi nikomu.