บทที่ 63 จากลาวจื๊อ

คำพูดเพียงประโยคเดียวก็เพียงพอที่จะสื่อความหมายของ "ปฏิบัติด้วยการไม่ปฏิบัติ" ความคิดนี้ ลาวซี่พัฒนาความคิดของเขาโดยเพิ่มคำว่า 事无事 shì wú shì "ทำให้การทำงานเป็นการไม่มีการทำงาน" และ 味无味 wèi wú wèi "รู้รสของสิ่งที่ไม่มีรส (เท้า)" ซึ่งเกี่ยวข้องกับความคิดของการไม่ปฏิบัติ

ฉันได้อธิบายไว้แล้วว่า คำว่า 无为 wú wéi มีความหมายว่า 非为 fēi wéi "ไม่ปฏิบัติ"

ทำไมลาวซี่จึงกล่าวว่า 为无为 wéi wú wéi แปลตรงตัวว่า "ปฏิบัติด้วยการไม่ปฏิบัติ" เพราะลาวซี่คิดว่าผู้คนในยุคต่อไปจะสูญเสียความบริสุทธิ์ทางธรรมชาติของตนเองด้วยการกระทำอย่างแรงกล้า ดังนั้นเขาจึงพยายามสอนให้พวกเขาปฏิบัติตามการไม่ปฏิบัติ คำว่า 为 wéi (ทั่วไปหมายถึง "ปฏิบัติ") ที่เขาใช้เพียงแค่สื่อความหมายของ "ปฏิบัติตามการไม่ปฏิบัติ" (ในข้อความของ E มีข้อผิดพลาดที่ต้องอ่านว่า 正 zhèng "ตรงไปตรงมา" แทนที่จะเป็น 政 zhèng "การปกครอง") เมื่อมนุษย์ "ปฏิบัติตามการไม่ปฏิบัติ" สามารถพบการกระทำเล็กน้อย (ตามตัวอักษร "ขนมือ") ในการกระทำของเขาได้หรือไม่ ซึ่งตามความเชื่อของลาวซี่เป็นสาเหตุของความวุ่นวายทั้งหมด ผู้ที่ปฏิบัติตามเท้าไม่ควรจะเกี่ยวข้องกับการกระทำและลืมการไม่ปฏิบัติ เพราะว่าที่สุดแล้วหัวใจจะกระทำมากขึ้นและจะสับสนมากขึ้น ขุนนางที่กระทำมากขึ้นจะทำให้ราชอาณาจักรของเขาเป็นไปตามความวุ่นวายมากขึ้น ความดีงามที่กระทำมากขึ้นจะสูญเสียความบริสุทธิ์ของมันมากขึ้น และการกระทำในเท้ามากขึ้นจะทำให้แยกจากเท้า ดังนั้นความร้ายของการกระทำหรือการกระทำจะปรากฏในทุกที่ แต่ถ้าคุณแทนที่การกระทำด้วยการไม่ปฏิบัติ แล้วหลักการของสิ่งที่กล่าวมาก่อน (การปกครอง ความดีงาม เท้า) จะกลับไปยังสภาพธรรมชาติของมัน และคุณจะสามารถพบมันได้ง่ายมาก (ตามตัวอักษร "โดยนั่งอยู่") คอมเมนเตเตอร์เยิน-คิวน-ปิงเคยกล่าวไว้ว่า คล้ายกับสิ่งทั้งสิ้นในโลกที่พักอยู่บนขุนนาง คล้ายกับจิตใจของเราที่อยู่ในร่างกายของเรา คล้ายกับน้ำในบ่อที่อยู่ในสวนของบ้าน น้ำไม่ควรจะเคลื่อนไหว (ตามตัวอักษร "ปฏิบัติ" 有为 yǒu wéi) แล้วมันจะบริสุทธิ์ จิตใจของเราไม่ควรจะคิดและกังวล แล้วมันจะสงบ คำพูดเหล่านี้เป็นคำพูดที่ยิ่งใหญ่ เนื่องจาก E กล่าวว่า ต้องรู้เท้าจึงจะสามารถเข้าใจคำพูดเหล่านี้ได้

ฉันเพิ่มคำที่อยู่ในวงเล็บตาม Sse-ma-wen-kong ซึ่งเห็นด้วยกับผู้อธิบายส่วนใหญ่: เขาเห็นสิ่งเล็กน้อยเหมือนกับสิ่งใหญ่ สิ่งที่น้อยเหมือนกับสิ่งที่มาก ถ้าพวกเขาถูกโจมตี พวกเขาจะไม่ต่อสู้ (E)

ซู-เซียว-เยา: ในหมู่ผู้คนในยุคนี้ไม่มีใครที่ไม่กลัวสิ่งใหญ่และดูถูกสิ่งเล็กน้อย ไม่มองสิ่งที่มากมายว่าเป็นสิ่งที่ยากและมองสิ่งที่น้อยว่าเป็นสิ่งที่ง่าย พวกเขาเริ่มวางแผนสิ่งที่ยากเมื่อสิ่งนั้นกลายเป็นสิ่งที่ยาก และเริ่มทำสิ่งที่ใหญ่เมื่อสิ่งนั้นกลายเป็นสิ่งที่ใหญ่ และพวกเขาถูกทำลายเสมอ ผู้อภิธรรมมองสิ่งใหญ่และสิ่งเล็กน้อย สิ่งที่มากและสิ่งที่น้อยเป็นอย่างเดียวกัน เขามองสิ่งทุกอย่างเป็นสิ่งที่ยากและยากในทุกๆอย่าง แล้วพวกเขาจะไม่ประสบความสำเร็จได้อย่างไร

B: ผู้อภิธรรมไม่รู้จักความดีงามหรือความร้ายกาจ ไม่มีการแก้แค้นหรือความขอบคุณที่ต้องทำ ไม่มีอะไรที่ต้องคิดเกี่ยวกับความดีงาม เขาทำความดีต่อทุกคน รวมถึงผู้ที่ทำความร้ายต่อเขา ดังนั้นเขาจึงแก้แค้นด้วยการทำความดี

สิ่งที่ยากไม่ได้กลายเป็นยากอย่างทันที มันเกิดจากสิ่งที่ง่าย และจากการสะสมอย่างไม่รู้สึกมันกลายเป็นสิ่งที่ยาก ดังนั้นผู้ที่คิดถึงสิ่งที่ยากต้องเริ่มจากสิ่งที่ง่ายของมัน อย่าดูถูกการทำงานที่ง่าย เพราะว่าหากไม่เช่นนั้นในอนาคตคุณจะไม่สามารถทำงานที่ยากได้

สิ่งที่ใหญ่ไม่ได้กลายเป็นใหญ่อย่างทันที มันเริ่มจากสิ่งที่เล็กและจากการพัฒนาที่ช้าๆ มันกลายเป็นสิ่งที่ใหญ่ ดังนั้นผู้ที่ต้องการทำสิ่งใหญ่ต้องเริ่มจากสิ่งที่เล็กที่สุดของมัน อย่าดูถูกสิ่งที่เล็ก เพราะว่าหากไม่เช่นนั้นคุณจะไม่สามารถทำงานที่ใหญ่และทนทานได้ในอนาคต

ลาวซี่ไม่เคยพยายามที่จะทำสิ่งใหญ่ (อย่างทันที) เขาเพียงแค่สะสมสิ่งเล็กน้อยอย่างช้าๆ ดังนั้นเขาจึงสามารถทำสิ่งใหญ่ได้อย่างไม่รู้สึก

ลาวซี่อ้างถึงข้อเท็จจริงนี้เพื่อแสดงให้เห็นว่า ผู้ที่คิดว่ามีสิ่งที่ง่ายมากจะพบกับความยากมาก