บทที่ 8 ของซุนจื่อ

Sūnyuēfányòngbīngzhījiàngshòumìngjūnjūnzhòngfànshèjiāojuéliúwéimóuzhànyǒusuǒyóujūnyǒusuǒchéngyǒusuǒgōngyǒusuǒzhēngjūnmìngyǒusuǒshòu。Sunzi พูดว่า ในศิลปะการทำสงคราม หลังจากที่ผู้บัญชาการได้รับคำสั่งจากพระเจ้ารวมกองทัพแล้ว ต้องหลีกเลี่ยงที่พักที่กระจัดกระจาย ต้องทำพันธมิตรในที่ที่มีการสื่อสารกันได้ ต้องไม่หยุดพักในที่ที่ไม่มีทางออก ต้องใช้กลยุทธ์ในที่ที่ถูกล้อมรอบ ต้องต่อสู้ในที่ที่ไม่มีทางออก ต้องหลีกเลี่ยงทางที่ไม่ควรเดิน ทำสงครามกับกองทัพที่ไม่ควรโจมตี ตีเมืองที่ไม่ควรล้อม และแย่งชิงที่ดินที่ไม่ควรแย่งชิง มีคำสั่งจากพระเจ้าที่ไม่ควรปฏิบัติตามjiàngtōngjiǔbiànzhīzhězhīyòngbīngjiàngtōngjiǔbiànzhīsuīzhīxíngnéngzhīzhìbīngzhījiǔbiànzhīshùsuīzhīnéngrénzhīyòng。ผู้บัญชาการที่เข้าใจเก้าประการของการเปลี่ยนแปลงจะสามารถใช้กองทัพได้ ผู้บัญชาการที่ไม่เข้าใจเก้าประการของการเปลี่ยนแปลงแม้จะรู้ถึงลักษณะของที่ดินก็ไม่สามารถใช้ประโยชน์จากที่ดินได้ ผู้บัญชาการที่ไม่รู้เก้าประการของการเปลี่ยนแปลงแม้จะรู้ถึงห้าประโยชน์ก็ไม่สามารถใช้กำลังพลได้อย่างเต็มที่shìzhìzhězhīhàiérxìnhàiérhuànjiě。เพราะฉะนั้น ความคิดของผู้ที่ฉลาดต้องคิดถึงทั้งประโยชน์และอันตราย เมื่อคิดถึงประโยชน์จะสามารถทำภารกิจได้อย่างมั่นใจ เมื่อคิดถึงอันตรายจะสามารถหลีกเลี่ยงภัยได้shìzhūhóuzhěhàizhūhóuzhězhūhóuzhě。เพื่อยึดครองเจ้าเมืองต้องใช้ภัยคุกคาม เพื่อใช้งานเจ้าเมืองต้องให้ภารกิจ เพื่อดึงดูดเจ้าเมืองต้องให้ประโยชน์yòngbīngzhīshìláishìyǒudàizhīshìgōngshìyǒusuǒgōng。เพราะฉะนั้น ในศิลปะการทำสงคราม ต้องไม่หวังว่าผู้ศัตรูจะไม่มาโจมตี แต่ต้องหวังว่าตัวเองมีความพร้อมที่จะตอบโต้ ต้องไม่หวังว่าผู้ศัตรูจะไม่โจมตี แต่ต้องหวังว่าตัวเองมีที่ที่ผู้ศัตรูไม่สามารถโจมตีได้jiàngyǒuwēishāshēng忿fènliánjiéàimínfánfánzhějiàngzhīguòyòngbīngzhīzāijūnshājiàngwēichá。ผู้บัญชาการอาจมีห้าความเสี่ยงที่ต้องหลีกเลี่ยวได้คือ ผู้ที่พร้อมจะตายอาจถูกฆ่า ผู้ที่ต้องการรอดชีวิตอาจถูกจับ ผู้ที่โกรธง่ายอาจถูกกระตุ้น ผู้ที่สะอาดอาจถูกดูถูก ผู้ที่รักประชาชนอาจถูกรบกวน ห้าความเสี่ยงเหล่านี้เป็นความผิดพลาดของผู้บัญชาการและเป็นภัยพิบัติของกองทัพ เมื่อกองทัพพ่ายแพ้และผู้บัญชาการถูกฆ่า มักจะมาจากห้าความเสี่ยงเหล่านี้ จึงต้องตรวจสอบอย่างละเอียด