บทที่ 77 ของเล่าจื๊อ

บทนี้ที่ยากลำบากได้รับการตีความหลายอย่าง E คิดว่า 4 วลี "ลดสิ่งที่สูง" เป็นต้น เกี่ยวกับคนทำธนู 张弓 zhāng gōng ที่ในการทำธนู เขาจัดการส่วนต่าง ๆ ของธนูให้เข้ากัน

焦竑 Jiāo Hóng ระบุถึงคนที่ยืดธนู 张弓者 zhāng gōng zhě สองคำ "ลด, ยก" และกับวิถีแห่งสวรรค์ คำ "ตัด, เติม" เพื่อเข้าใจคำอธิบายของเขา ควรคิดถึงสภาพของธนูจีนที่ยืดและคลาย เมื่อสวรรค์ตัดสิ่งที่เกินจากผู้มีมาก คล้ายกับการลดกลางของธนูและบังคับให้มุ่งลงไป เมื่อเพิ่มสิ่งที่ขาดให้ผู้ที่ไม่พอ คล้ายกับการยกปลายของธนูและบังคับให้มุ่งขึ้นไป

易行 Yì Xíng: ความเป็น 阳 yáng เป็นการขึ้น ความเป็น 阴 yīn เป็นการลง เมื่อ 阳 yáng ขึ้นสูงสุดของสวรรค์ (เมื่อแดดอยู่ที่สูงสุด) มันจะลง เมื่อ 阴 yīn (คือดวงจันทร์) ลงไปที่สุดของโลก มันจะขึ้น การเคลื่อนไหวตรงข้ามกันเป็นภาพของธนูที่ยืด สวรรค์ตัดสิ่งที่เกินจากดวงอาทิตย์เพื่อเติมสิ่งที่ขาดของดวงจันทร์

C คิดว่า 4 คำ "ลด, ยก, ตัด, เติม" เกี่ยวกับขั้นตอนต่าง ๆ ของดวงจันทร์

E: สวรรค์เพียงแต่ทำให้ทุกสิ่งเท่าเทียม ดังนั้นมันตัดสิ่งที่เกินจากผู้มีมากและเติมสิ่งที่ขาดของผู้ที่ไม่พอ มนุษย์ตรงข้ามกับสวรรค์และไม่ปฏิบัติตามความเท่าเทียม มีเพียงผู้ที่มีเทวดาเท่านั้นที่เข้าใจวิถีแห่งสวรรค์ เขาสามารถตัดสิ่งที่เกินและให้แก่ประชาชน ผู้อัจฉริยะในอดีตที่เก่งกว่าประชาชนคิดจะใช้ความสามารถของตนเพื่อประโยชน์ของสัตว์ทั้งหลาย แต่ไม่ใช้เพื่อประโยชน์ตนเอง ดังนั้นพวกเขาจึงใช้ความฉลาดและความระมัดระวังของตนเพื่อเลี้ยงดูประชาชน แต่ผู้อัจฉริยะและมีปัญญาที่มาแทนคิดถึงสิ่งที่มีของตนเพื่อหาความสบายและความสุขในชีวิต ดังนั้นพวกเขาจึงทำงานให้กับคนทุจริตเพื่อเลี้ยงตนเอง

E: นักบุญทำความดีใหญ่ (A: ทำความดีแก่ประชาชน) และไม่ยึดติด ดูเหมือนเขาไม่สามารถทำได้

E: เมื่อความดีของเขาเสร็จสมบูรณ์ เขาไม่ยึดติด ดูเหมือนเขาไม่มีความดีเลย

Sic A: 不欲使人知其贤 bù yù shǐ rén zhī qí xián, แปลตรงตัวว่า "ไม่ต้องการให้คนรู้ความฉลาดของเขา"