China is een enorm land, 17,5 keer zo groot als Frankrijk! De bevolking is erg divers: 56 etnische groepen, waaronder de Han, de "zuivere" Chinezen, die de meerderheid vormen. Elke etnische groep heeft zijn eigen taal (behalve de Hui, maar dat is een ander verhaal) en vaak met veel variaties die variëren van accent tot dialect.
De Chinezen hebben verschillende grote dialecten, maar er zijn zo veel interne verschillen dat men elkaar niet altijd begrijpt van stad tot stad, zelfs binnen dezelfde dialectgroep. Om zo'n diversiteit het hoofd te bieden, is er een gemeenschappelijke taal nodig: het Mandarijn. In het Chinees heet dit Pǔtōnghuà (uitgesproken: p'ou tongue rua), letterlijk "algemene communicatietaal", dus de gemeenschappelijke taal.
De online Chineeslessen op chine-culture.com zijn lessen in het Mandarijn.
Spreektaal en schrift
Het Chinees heeft een eigenaardigheid die het zowel charmant als moeilijk maakt: het schrift geeft (of nauwelijks en nooit precies) de uitspraak weer. Je kunt dus Chinees leren spreken zonder het te kunnen lezen of schrijven. Deze cursus leert je Chinees spreken en schrijven, maar sommige woorden van het vocabulaire hoef je niet verplicht te leren, zodat het schrijven de taalstudie niet belemmert.
De fonetische transcriptie: het pinyin
Omdat het Chinese schrift de uitspraak niet aangeeft, is er een fonetische transcriptie nodig. Sinds de jaren 1950 is de officiële Chinese fonetische transcriptie het pinyin, een woord dat "klanken uitspreken" betekent in het Chinees. Voor de jaren 50 had elk land zijn eigen transcriptie. Daarom geven oude boeken over China transcripties van Chinese woorden die niet overeenkomen met het pinyin. Bijvoorbeeld, wanneer men spreekt over het geboorteland van Confucius, noteerde de oude Franse transcriptie "lou" omdat het woord als "lou" wordt uitgesproken in het Frans. In pinyin wordt dit woord "lu" geschreven omdat de "u" als "ou" wordt uitgesproken in het Frans (maar soms ook als "u", we zullen dat zien in de volgende lessen). Het leren van alle verschillen in uitspraak tussen het pinyin en het Frans zou zeer moeilijk, misschien zelfs onmogelijk en ontmoedigend zijn voor een beginner. Het zou ook niet erg nuttig zijn. Deze Chineesles zal de verschillen langzaam introduceren. Je kunt altijd de samenvatting bekijken op de pagina Het pinyin.
De tonen van het pinyin
In het Chinees komt elk karakter overeen met een lettergreep. Chinese woorden bestaan meestal uit één of twee lettergrepen, soms drie, zelden vier. Elke lettergreep heeft een betekenis. Bijvoorbeeld, in het woord 'hallo' "nǐhǎo", betekent "nǐ" 'jij', 'jou' en "hǎo" betekent 'het goed gaan'. Om iemand in het Chinees te begroeten, wens je de ander dat het goed gaat, net zoals we in het Frans een goede (goede) dag (dag) wensen.
In het Mandarijn heeft elke lettergreep een toon. Dat wil zeggen dat hij een verandering ondergaat tussen laag en hoog. Dit is een moeilijk punt voor een westerse beginner. Het waarnemen (onderscheiden met het oor) en het uitspreken (uitspraak) van de tonen wordt verworven door oefening en duurt meestal enkele maanden. Laat je dus niet ontmoedigen.
In het Chinees bestaan er vier verschillende toonhoogtes, we spreken over de vier tonen van het Chinees. Deze vier tonen worden aangegeven met accenten op elke lettergreep. Het kan voorkomen dat een lettergreep niet getoond wordt. Dan spreken we van een neutrale toon.
Voorbeeld van de vier tonen + de neutrale toon met de lettergreep 'ma':
- 1e toon: 妈 (moeder) dit is de hoge toon of eerste toon
luister:
- 2e toon: 麻 (hennep) dit is de stijgende toon of tweede toon
luister:
- 3e toon: 马 (paard) dit is de lage toon of derde toon
luister:
- 4e toon: 骂 (schelden) dit is de dalende toon of vierde toon
luister:
- 5e toon: 吗 (vraagdeeltje: wordt aan het einde van een zin geplaatst om het een vraag te maken) dit is de neutrale toon of vijfde toon. Het gaat eigenlijk om het ontbreken van een toon. Daarom noemt men hem zelden de 5e toon. Het is beter om hem neutrale toon te noemen.
luister:
De tonen van het pinyin worden op de klinkers geschreven. De keuze van de klinker volgt de volgende volgorde: a, o, e, u, i (tenzij het i voor de u staat). Voorbeeld: mǎi, huā, jiā, dōu, shuō, què, suì, xiě jiǔ,....
Presentatie van de uitspraak van het vocabulaire van de eerste les
Samenvatting van het vocabulaire van de eerste reeks:
: ik, ik
: jij, jou
: hij, hem
: het goed gaan, het goed hebben
: hallo
: erg
: eenvoudig vraagdeeltje
: vraagdeeltje (herhaalt de vraag. Voorbeeld: En jij?)
: dank je
: negatie
: tot ziens
Oefen deze woorden door de opnames na te spreken.
Opmerking over de fonetiek
Om Chinees goed uit te spreken, moet je proberen de opnames zo goed mogelijk na te doen. Probeer vooral niet het pinyin te "lezen".
Voor de tonen hoef je je niet te veel zorgen te maken aan het begin. Je moet gewoon de opnames herhalen en proberen de intonatie na te doen.
Inhoudsopgave Volgende pagina →
Deze cursus wordt je aangeboden in samenwerking met Learn-chinese.online.
